COATIX® EP 4090 Thixotropic Top Coat
COATIX® EP 4090 Thixotropic Top Coat; iki bileşenli, solvent içermeyen, tiksotropik yapıda, epoksi reçine esaslı renkli son kat kaplama malzemesidir. Mala ile yayıldıktan sonra mercan (efekt) rulo ile taranarak portakal kabuğu görünümünde tekstürlü bir yüzey elde edilir. Yüksek yüzey sertliği, yüksek mekanik dayanımı, su ve kimyasal direnci ile kolay temizlenebilir olması belirgin özellikleridir. Tekstürlü yüzeyi, kaplamaya kaymazlık özelliği kazandırır; tiksotropik yapısı sayesinde rampa ve eğimli yüzeylerde akma yapmadan uygulanabilir. Metal veya beton yüzeyler üzerine, uygun astar katı sonrasında son kat olarak uygulanır.
Kullanım Alanları
• Fabrikalar, depolar, atölyeler ve uçak bakım hangarları
• Alışveriş merkezleri, terminaller, sergi ve fuar alanları
• Okullar, hastaneler, ofisler ve iş yerleri
• İlaç, boya, kâğıt ve gıda sektörü tesisleri ile laboratuvarlar
• Endüstriyel mutfaklar, yemekhaneler ve çamaşırhaneler
• Katlı ve yeraltı otoparklar, rampalar ve yükleme alanları
• Arıtma tesisleri, teknik hacimler ve bakım atölyeleri
• Ağır forklift trafiği ve korozif kimyasalların bulunduğu alanlar
• Kaydırmazlık gerektiren yatay uygulamalar
• İç mekânlarda, beton veya metal yüzeyler üzerine astar katı sonrasında son kat olarak
Avantajları
• Solvent içermez; kapalı hacimlerde güvenle uygulanır
• Tiksotropik yapısı sayesinde rampalarda ve eğimli yüzeylerde akma yapmaz
• Portakal kabuğu görünümlü tekstürlü yüzeyi kaplamaya kaymazlık özelliği kazandırır
• Yüksek mekanik dayanım ve aşınma direncine sahiptir
• Pek çok kimyasala ve inorganik asitlere karşı dayanıklıdır
• Derzsiz, hijyenik yüzey oluşturur; steril koşullara uygundur
• Sıvı geçirimsizdir; kolay temizlenir, bakım maliyeti düşüktür
• Mala ve mercan rulo ile hızlı ve kolay uygulanır
• Geniş RAL renk seçeneği ile üretilebilir
|
Genel Bilgiler |
|
|
Malzeme yapısı |
İki bileşenli, solventsiz, tiksotropik, epoksi reçine esaslı (A: reçine, B: sertleştirici) |
|
Renk / görünüm |
A bileşeni (reçine): Tiksotropik sıvı, RAL renk seçeneklerinde B bileşeni (sertleştirici): Sıvı, açık sarı Uygulama sonrası: Parlak, tekstürlü (portakal kabuğu) yüzey |
|
Parlaklık |
Parlak |
|
Yoğunluk (karışım) |
1,70 ± 0,10 g/cm³ / 23°C (EN ISO 2811-1) |
|
Tiksotropi indeksi |
5,4–5,9 |
|
Uçucu organik madde (VOC) |
≤ 3,9 g/L |
|
Katı madde oranı |
%100 (ağırlıkça) |
|
Servis sıcaklığı |
-10°C / +60°C (kuru ortam) |
|
Mekanik Dayanım |
|
|
Basınç dayanımı (ASTM D695 / EN ISO 604) |
60–75 N/mm² |
|
Shore D sertliği (ASTM D 2240 / DIN 53505) |
80 ± 5 (7 gün / 23°C) |
|
Aşınma direnci – Taber (EN 1504-2) |
≤ 115 mg / 1000 devir |
|
Çekip koparma yapışma dayanımı (EN 1542 / EN 1504-2) |
≥ 2,0 (1,5)b N/mm² – beton içinde kopma |
|
Çarpmaya direnç deneyi (EN 1504-2) |
Sınıf III |
|
Kapiler su emme ve su geçirgenliği (EN 1504-2) |
≤ 0,1 kg/m²·h⁰·⁵ |
|
Uygulama Bilgileri |
|
|
Karışım oranı (A / B) |
90 / 10 (ağırlıkça) |
|
İnceltici |
İnceltilmez |
|
Uygulama yöntemi |
Mala ile yayma, saten rulo ile tarama, mercan (efekt) rulo ile desen verme |
|
Uygulama ekipmanı |
300–500 dev/dk karıştırıcı, mala, saten rulo, mercan (efekt) rulo |
|
Kap ömrü |
40–60 dk / 23°C, 200 g (DIN 16945) |
|
Tüketim |
350–500 g/m² (tek kat) |
|
Kuru film kalınlığı |
200–300 mikron (tek kat) |
|
Verim |
2,0–2,9 m²/kg |
|
Uygulama sıcaklığı (ortam ve yüzey) |
+10°C / +30°C |
|
Kabul edilebilir yüzey nemi |
En fazla %4 |
|
Ortam bağıl nemi |
En fazla %80 |
|
Kuruma Süreleri |
|
|
Toz kuruma |
60–90 dakika / 23°C (EN ISO 9117) |
|
Dokunma kuruması |
6–8 saat / 23°C (EN ISO 9117) |
|
Kat kabul süresi |
En erken 12 saat – en geç 24 saat / 23°C (EN ISO 9117) |
|
Yaya trafiğine açılma |
24 saat / 23°C |
|
Tam kuruma |
7 gün / 23°C (EN ISO 9117) |
|
Tam mekanik ve kimyasal yüklenme |
7 gün / 23°C |
|
Güvenlik Bilgileri |
|
|
Tehlikeli maddeler |
GBF'na bakınız |
Belirtilen teknik değerler +23°C ortam sıcaklığı ve %50 bağıl nem koşullarında elde edilmiştir; ortam ve yüzey sıcaklığı düştükçe süreler uzar, yükseldikçe kısalır. Düşük sıcaklıklarda viskozite arttığından sarfiyat da artar. Sarfiyat değerleri teoriktir; yüzeyin emiciliğine, pürüzlülüğüne ve uygulama yöntemine bağlı olarak değişir. Kesin sarfiyat için şantiyede kontrollü numune çalışması yapılmalıdır.